Kıyıya vurmuş

Bir çocuk bedeni…

Ufacık bir beden…

O kadar ufak ki

Görmekte zorlanır o büyük insanlar!

 

Nerden geldin öyle çocuk?

Ne yaparsın o deniz kıyısında,

O soğuk bedeninle uzanıp?

Kollarıyla sarıp seni

Göğsüne bastıran kadın nerde şimdi?

Ciğerleri  tuzlu suyla dolu yatmakta mı yoksa,

Mavi derinliklerde?

 

Cevap ver bana, meçhul çocuk!

Nerden geldin bu uzak kıyıya,

Nasıl geldin?

Gemiciğiniz mi battı azgın sularda,

Büyük adamların oyunundan kaçarken?

-Seninkilere benzemeyen kanlı oyunlarından-

 

Kıyıya vuran çocuk…

Neden yüzünü dönersin öte yana,

Kuma gömersin yüzünü, ağlar gibi?

Kızdın mı yoksa, küstün mü bize

Kalplerimiz bu kadar katı ve soğuk diye?

 

Kıyıya vurmuş balık ölüleri

Yuvalarına yakın öldükleri için mi bilmem,

Gökyüzünden koparılıp yerde yatan

Kuş ölüleri kadar sızlatmaz yüreğimi.

 

Ama sen, canım çocuk, sen

Uzak bir diyardan

Ürkek bir kuş gibi uçup geldin,

Ve düştün içine ansızın engin suların.

Yüzemezdin ki bir balık gibi,

savruldun sana yabancı bu kıyıya

Ufacık bedeninle.

02.09.2015

 

 

 

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol